Margo verloor haar zoon Max, maar zijn digitale leven bleef bestaan: 'We hadden geen toegangscodes'

De wereld van Margo Hendriks stortte vijf jaar geleden in toen ze haar 19-jarige zoon Max verloor aan zelfdoding. Naast intens verdriet en diepe rouw kreeg zij te maken met een probleem waar ze nooit eerder bij had stilgestaan: de digitale nalatenschap van haar zoon. Zijn telefoon was leeg en niemand kende de toegangscode. "Je wil dingen weten, antwoorden, contacten, vrienden, maar hoe kom je daarbij?", vertelt ze in het radioprogramma Stand van Nederland.

Een lieve, gevoelige en slimme jongen die het leven tegelijkertijd niet gemakkelijk vond. Zo omschrijft Margo haar zoon Max. "Toen hij vier jaar was, zei hij al: 'Wat doe ik hier?' Het leven ging hem niet heel makkelijk af."

Ze wist dat het goed mis was toen Max zijn WhatsApp-berichten niet meer opende. "Ik kreeg slechts één vinkje. Dan weet je: er is iets niet goed. Achteraf bleek dat hij al een paar dagen dood in zijn huis lag. Zijn telefoon was leeg."

Na zijn dood zaten Margo en haar familie met veel vragen. "Dan denk je: die telefoon staat tegenwoordig voor alles. Dat is ons hele hebben en houden. We hadden stress, want die telefoon was uitgevallen en we wisten zijn code niet. Dus wat ga je doen? Ga je de telefoon in de kist tegen zijn vinger houden voor ontrendeling?"

De laptop van Max bleek eveneens afgeschermd. "Je wil dingen weten, antwoorden, contacten, vrienden. Hoe komen we daarbij? Maar dat hebben we in eerste instantie gelaten."

'Het is ook een ethische kwestie'

Via de uitvaartondernemer hoorde de familie dat er een gespecialiseerd bedrijf bestond dat digitale gegevens toegankelijk kan maken. Toch besloot Margo daar niet direct gebruik van te maken. "Ik was helder van geest en heb het niet gedaan in emotie, omdat ik dacht: het is ook een ethische kwestie. Ik had ook niet in zijn telefoon gekeken als hij nog geleefd had. Wat ga je tegenkomen? Ik ben de moeder van een jongen van 19. Ik hoef niet alles te zien."

Luister naar de podcast van Stand van Nederland:

De keuze om te wachten was niet altijd eenvoudig. Margo vertelt dat Max op het moment van zijn overlijden oortjes in had en waarschijnlijk naar muziek luisterde. "Wij wilden dus graag zijn Spotify-lijst zien. Wat voor muziek had hij op? Maar dat bleek ingewikkeld. Je kon niks met een akte van overlijden. We konden helemaal niks. Al die privacydingen. Dus daar heb je dan een telefoon of een account voor nodig."

Afscheidsbrief

Na een jaar stelde Max' vader voor om via een specialist alsnog toegang te krijgen tot de laptop en telefoon. Op het bureaublad bleek een afscheidsbrief te staan. "Nou, dat was natuurlijk heel bijzonder. Heel mooi, heel fijn. We vonden hem eerder niet het type voor een afscheidsbrief. Ook bevestigde het voor mij: hé, het staat op zijn bureaublad, dus hij geeft eigenlijk toestemming om de laptop te openen."

Margo handelt de digitale nalatenschap van Max stap voor stap af. Het ene moment bekijkt ze foto's, het andere moment wordt een abonnement opgezegd of wordt de telefoon verder leeggemaakt. "In een telefoonwinkel kreeg ik een goed advies: zeg niet direct zijn nummer op, want dat ga je nodig hebben voor e-mail en verificatiecodes. Dus houd voorlopig het telefoonnummer nog aan."

Max' vrienden komen jaarlijks langs. Margo vroeg hen of het tijd werd om zijn Instagram-account te verwijderen. "Maar dat wilden zij juist niet. Dus dat laten we maar."

Hulp nodig?

Denk je aan zelfdoding? Je kunt 24 uur per dag, zeven dagen per week gratis en anoniem contact opnemen met 113 Zelfmoordpreventie via 113 of 0800-0113. Chatten kan via 113.nl.