Joris verloor jeugdvriend bij surframp Scheveningen: 'Het was een mokerslag'
Sander Dikken was 38 jaar, een ervaren surfer en een uitstekende zwemmer. Hij was zelfs speciaal vanuit Dronten naar Scheveningen verhuisd om zo dicht mogelijk bij zee te wonen en zijn grote liefde voor het surfen volop te kunnen beleven. Maar op 11 mei 2020 sloeg het noodlot toe. Wat een gewone dag aan de kust had moeten zijn, eindigde in een van de meest tragische ongelukken uit de Nederlandse surfgeschiedenis. Ruim zes jaar later verschijnt een indringende documentaire.
Voor de kust van Scheveningen ontstond door een uitzonderlijke combinatie van omstandigheden een metershoge muur van zandkleurig zeeschuim. Vijf surfers raakten erin verstrikt, verloren hun oriëntatie en stikten. Een zesde surfer overleefde de ramp ternauwernood.
Het incident was zo uitzonderlijk dat het ook internationaal de aandacht trok, onder meer van de Amerikaanse krant The New York Times. Sander was een van de vijf slachtoffers. Een jeugdvriend van hem, Joris Kaper, doet in Goedemorgen Nederland zijn verhaal.
"De volgende ochtend werd ik vroeg gebeld dat het Sander was. Dat was een mokerslag."
Hij vertelt dat hij voor de televisie zat toen hij het nieuws binnenkreeg. "Ik kreeg door dat er iets in Scheveningen gaande was. Omdat het om watersporters ging, dacht ik in eerste instantie dat het om toeristen ging die de zee hadden onderschat. Dat hoor je wel vaker. Naarmate de avond vorderde, hoorden we alleen steeds meer nieuws binnenkomen waarvan je dacht: dit kan Sander zijn."
Hij achtte die kans vrijwel onmogelijk, omdat Sander een ervaren surfer was en een goede zwemmer. "Hij nam geen onverantwoorde risico's."
Naarmate de reddingsactie doorging, werd Kaper steeds ongeruster. "Aan het einde van de avond hoorde ik dat het om ervaren surfers ging. Ik hoorde toen ook de naam van de surfclub waar hij toen actief was. Nog steeds dacht ik: dit kan niet, maar de volgende ochtend werd ik vroeg gebeld dat het Sander was. Dat was een mokerslag."
Eerbetoon aan slachtoffers
De impact van het drama was enorm. Scheveningen leefde massaal mee met de slachtoffers en hun nabestaanden. Het bekende wapen van Scheveningen, met de drie haringen, werd op verschillende plekken zwart afgebeeld als teken van rouw. De tragedie liet diepe sporen na bij de lokale gemeenschap en bij iedereen die zich verbonden voelde met de zee.
Herdenking op het strand van Scheveningen.
Het verhaal van Sander en de andere slachtoffers vormt de aanleiding voor Schuim, een documentaire waarin de nabestaanden terugblikken op het verlies en vertellen over het verdriet dat het drama heeft achtergelaten.
Ook zitten er oude beelden in van Sander en Joris, die de documentaire al in zijn geheel gezien heeft. Voor hem is het maken van de documentaire een eerbetoon aan de slachtoffers. "In de documentaire komt naar voren hoe iedereen na dat drama is verdergegaan."
De documentaire Schuim is vanaf zaterdag te zien in drie filmtheaters in Den Haag.