Jort Kelder vindt dalende misdaadcijfers groot applaus waard: 'Vroeger waren er meer struikrovers'

Het aantal geregistreerde misdrijven in Nederland is deze eeuw ongeveer gehalveerd. Volgens de cijfers wordt ons land veiliger, maar dat betekent niet automatisch dat mensen zich ook veiliger voelen. In Goedenavond Nederland spreken opiniemaker Jort Kelder, filosoof Jelle van Baardewijk en VVD-Kamerlid Claire Martens over de opvallende tegenstelling tussen de statistieken en het veiligheidsgevoel.

Kelder vindt dat de dalende misdaadcijfers meer aandacht verdienen. "Alles is te veel. Ik heb ook een inbraak meegemaakt. M'n fiets is laatst gejat in Amsterdam. Dat is allemaal niet leuk, maar de cijfers zeggen toch iets anders. Bijvoorbeeld moorden niet registreren, dat is best wel ingewikkeld."

Ook woninginbraken nemen al jaren af. "Dat is in je persoonlijke leven best intens, maar het aantal neemt structureel af. Misschien doet de politie het heel goed, misschien zijn dieven te lui en lichten ze mensen liever vanaf hun laptop op. Zelfs digitale criminaliteit nam niet eens groots toe in de cijfers. Ik wilde eigenlijk een keer iets positiefs inbrengen. Het gaat echt beter, vroeger waren er meer struikrovers."

Veiligheidsparadox

Volgens filosoof en Nyenrode-hoofddocent Jelle van Baardewijk schuilt daar juist een paradox. "Hoe minder criminaliteit, hoe heftiger we het vinden als er dan echt wat gebeurt. Er is sprake van een veiligheidsparadox."

Tegelijkertijd denkt Van Baardewijk dat het onveiligheidsgevoel niet alleen door criminaliteit wordt verklaard. "Ik denk dat het gevoel van vervreemding nog veel groter is, dat mensen zich niet terug herkennen in het land. We hebben nog maar weinig Nederlanderschap over."

VVD-Kamerlid Claire Martens benadrukt dat de cijfers laten zien dat politie en justitie goed werk leveren. "Er zijn ook partijen, die van mij als eerste, die zeggen als het niet goed gaat. Maar de cijfers laten zien dat het wel degelijk beter gaat."

Toch ziet ook zij een verschil tussen de feitelijke veiligheid en de beleving daarvan. "Ik heb zestien jaar in Amsterdam gewoond. Ik voelde mij steeds onveiliger 's nachts. De cijfers laten ook zien dat mensen steeds minder aangifte doen. Van mijn laatste tien fietsen die zijn gestolen heb ik al geen aangifte meer gedaan." Martens wijst er daarnaast op dat er ook hardnekkige problemen blijven bestaan. "We behoren nog altijd tot de top drie met het hoogste percentage geweld tegen vrouwen. Dus er gaan wel degelijk dingen niet goed."

'War on drugs' verloren

Hoewel de algemene criminaliteit afneemt, zien de tafelgasten de drugscriminaliteit als een hardnekkig probleem. Volgens Kelder verliest Nederland de strijd tegen drugs al decennialang. "Ik zou tegen alle ouders willen zeggen van kinderen die binnenkort naar Lowlands of andere festivals gaan: ze zijn allemaal aan het snuiven. Ik ben liberaal, als mensen dat willen... Maar we voeren al sinds de jaren tachtig een war on drugs. Ik geloof dat tachtig procent van de recherchecapaciteit daarnaartoe gaat. We verliezen het gewoon."

Van Baardewijk sluit zich daarbij aan en wijst op de gevolgen die hij ziet in steden als Amsterdam. "We hebben nog steeds een drugscultuur en heel wat drugsboerderijen die xtc en cocaïne produceren. We zien ook arbeidsmigranten die teleurgesteld rondhangen en allerlei middelen gebruiken. Dat is echt een plaag."