Boa's kunnen jongeren sneller doorverwijzen naar Halt: 'Tieners hoeven niet te prikken in het park, maar gaan in gesprek'

Boa's mogen jongeren die een strafbaar feit plegen sneller doorverwijzen naar de stichting Halt voor een leertraject. Daarmee ontlopen ze een boete die ze toch niet kunnen betalen of, in sommige gevallen, een strafblad. Tieners die bij Halt terechtkomen, hoeven niet meer papier te prikken in het park. "Maar de gesprekken die we met ze voeren zijn zeker niet soft. Je moet met een ouder erbij allerlei vragen beantwoorden. Dat is pittig", vertelt directeur Janet ten Hoope.

Vuurwerk afsteken, bushokjes vernielen of drinken onder de achttien. Het zijn typische gevallen waarbij een handhaver een jongere kan doorverwijzen naar Halt. "We geven ze een tweede kans om hun fouten in te zien", vertelt jeugdboa Danny in Goedemorgen Nederland. "We gaan echt in gesprek. De ouders worden erbij betrokken. Het is een fijn middel om in te zetten."

Een boete doet de tieners weinig, meent de boa. "Het gaat vaak om jongeren die nog geen werk hebben. Dan benadeel je de ouders. Zij betalen de boete en that's it."

De tekst gaat verder onder de X.

"Boa's kunnen nu een professionele keuze maken", legt Halt-directeur Ten Hoope uit in de studio. "Waarom ze deze mogelijkheid nog niet hadden? Dat heeft met twee dingen te maken. Het jeugdstrafrecht is in toenemende mate bereid om naar alternatieven te kijken. Dat zal ook iets te maken hebben met de overbelaste strafrechtketen. Daarbij wordt er een stuk serieuzer naar boa's gekeken dan pakweg vijftien jaar geleden. De politie was met ogen en oren in de wijk aanwezig. Dat verschuift wat. De politie heeft veel andere taken, dus het is fijn dat boa's de leefbaarheid in de wijken helpen bewaren."

Jongeren bij Halt moeten vooral in gesprek. Het is al lang niet meer zo dat ze papier moeten prikken of graffiti moeten wegpoetsen, vertelt Ten Hoope. "We willen begrenzen – duidelijk maken dat je een grens bent overgegaan –, tieners laten leren van hun fouten en excuses laten aanbieden. Die elementen vinden wij veel wezenlijker."

'Gebruik je wel eens drugs?'

Soft is de aanpak allerminst, vindt de directeur. "Het startgesprek is best pittig, want je zit met je moeder of vader en dan wordt het hele verhaal nog eens doorgenomen. Er worden kritische vragen gesteld: hoe is het thuis, hoe ga je om met gezag en afspraken en gebruik je wel eens drugs? Je wordt best doorgezaagd om een beeld te krijgen van wat er aan de hand is. Ik vind dat niet zo soft. De eerste keer dacht ik: oh god, dit had ik vroeger écht niet leuk gevonden."

Is het niet aan de ouders om hun kroost toe te spreken? "Er zijn ouders die het prima vinden dat hun kind van 15 met een biertje op een festival staat, want vroeger mochten zij toch ook bessenjenever drinken met carnaval? Dan ga je met de ouders in gesprek. Dit zijn andere tijden. Daarom vind ik het fijner dan prikken in het park. Je hoort de verhalen."