Bas Ragas over schaduwkant van boybands: 'Hele jaren '90 is er tegen mij geschreeuwd'
De schaduwkant van het boybandtijdperk staat volop in de schijnwerpers door de nieuwe HBO Max-documentaire Boy Band Confidential. Daarin wordt pijnlijk duidelijk hoe groot de druk, controle en manipulatie achter de schermen van de succesvolle jarennegentig-bands soms waren.
In de documentaire doen oud-leden van onder meer NSYNC, Backstreet Boys en Boyz II Men hun verhaal over de keerzijde van wereldwijde roem. Ze spreken openlijk over misbruik, mentale druk en financiële manipulatie binnen de muziekindustrie.
Volgens Bas Ragas, die zelf doorbrak met boyband Caught in the Act, laat de serie zien dat het succesverhaal van boybands niet los te zien is van de harde realiteit daarachter. Hij wijst op de enorme druk die op jonge artiesten lag.
"Het is natuurlijk ook niet voor niks dat de grote popsterren van de afgelopen eeuw, dat nou Michael Jackson of Prince of George Michael, allemaal heel vroeg zijn doodgegaan. Of ze worden gek, Britney Spears is natuurlijk zo maf als een... Nou ja, noem maar wat. Dus het is niet een hele gezonde levensstijl. Die druk is immens natuurlijk."
Meedogenloze managers
Ook de rol van managers komt uitgebreid aan bod. Ragas schetst daarin een dubbel beeld: zij waren essentieel voor het succes, maar bepaalden ook vaak de harde regels achter de schermen. "Zonder die managers kan zo'n boyband niet beginnen. Dus het is een manager die het begint, die het idee heeft, die er geld in investeert, die met al zijn ervaringen zo'n groep samenstelt. En dan achteraf zeuren: ja, ik vond het zo zwaar. Dat heeft ook wel iets weg van iemand die in Pamplona achter zo'n stier aan gaat rennen en dan gespietst wordt en zegt: ja, nou ben ik opeens aangevallen door een stier."
In zijn eigen tijd kreeg hij te maken met een meedogenloze manager, Cees van Leeuwen. "Hij leeft niet meer, dus je kan er alles over zeggen. Ik kan in ieder geval zeggen dat zonder hem ik nooit zo succesvol was geweest met Caught in the Act. Maar het was ook, en dan zeg ik het vriendelijk, niet een heel gemakkelijke man. In die periode was hij heel vaak intimiderend, grof en onnodig hard."
"Toen alles over Matthijs van Nieuwkerk naar buiten kwam en bekend werd dat er werd geschreeuwd op de set, dacht ik: dat heb ik de hele jaren negentig gehad."
Totaal geen zeggenschap
De impact van het boybandleven ging volgens Ragas verder dan alleen werkdruk. Ook de persoonlijke ontwikkeling kwam onder druk te staan. "Je bent heel jong, hè? En het succes was immens. We verkochten echt miljoenen platen en dat regelde Cees ook allemaal. Mijn broer ging trouwen en ik werd wel met een privévliegtuig ingevlogen om 's middags bij het huwelijk te zijn. Maar 's avonds moest ik toch echt optreden. Als je dan 23 of 24 bent en dat gaat zo lang door... Aan de ene kant ben je heel succesvol en aan de andere kant mag je niks. Je hebt totaal geen zeggenschap over wat je aan wil of wat je moet zingen. Dat doet wel iets met een mens, terwijl de rest van de wereld denkt dat het fantastisch is."
Volgens hem maakt die controle het ook lastiger om volwassen te worden. "Je loopt geen stage, je zit niet in een studentenhuis, je kan niet solliciteren. Vriendjes en vriendinnetjes: twee van de jongens waren gay en mochten dat niet vertellen. Ik had toen een vriendin, dat mocht ik ook niet vertellen. Dat was nog niet zo erg, maar voor die jongens was dat heel ingewikkeld. Die moesten hun hele seksuele ontwikkeling onderdrukken."
Tot slot benadrukt Ragas dat de industrie een keiharde selectie kent, waarbij slechts enkelen echt doorbreken. "De druk is zo immens: velen voelen zich geroepen, weinigen zijn uitverkoren. En je wil het toch zijn. Daar wordt ook mee gespeeld. Dus daar worden ze op uitgezeefd. Heb je de discipline en wil je? Are you willing to go the extra mile? Van NSYNC kennen we alleen nog maar Justin Timberlake, die andere vier eigenlijk niet meer. En uit de Backstreet Boys is nooit een solocarrière gekomen. Die individuen hadden nooit zoveel kunnen bereiken. Dus het is een dynamiek. Maar ik zou mijn kinderen niet zeggen: als je in de muziek of entertainment wil doorbreken, doe dat. Daar ben ik wel voorzichtig mee."