Na het verlies van haar vader vond Brandy haar kracht terug: 'Die discipline heb ik van hem'

Brandy Smit is pas acht jaar oud als haar vader op klaarlichte dag wordt geliquideerd. Peter Smit, wereldkampioen kickboksen, was er opeens niet meer door een hoogopgelopen ruzie over een gestolen horloge. Later kreeg Brandy's moeder ook nog een psychose. In Brandmerk - Kind van een vermoorde ouder blikt ze terug op deze donkere periode en hoe ze haar leven weer op de rit heeft gekregen.

De vader van Brandy was in de jaren 90 een internationale grootheid in de vechtsportwereld en had veel fans. In de tijd dat Brandy werd geboren, had hij echter last van een hardnekkige enkelblessure, die funest voor zijn carrière was. Hij raakte aan lager wal en kwam soms in aanraking met justitie.

Toch was de sfeer in huis (voordat Brandy's ouders scheidden) in die tijd grotendeels hecht, warm en gezellig. "Maar het kon ook gespannen zijn, omdat mijn vader soms heftig was. Hij beïnvloedde thuis vaak de sfeer, maar daartegenover was hij heel lief en wilde hij van alles met ons doen. Twee extremen."

In 2005 wilde Peter een vriend helpen die was bestolen van zijn horloge. "Hij wilde dat oplossen voor hem. Er zijn ruzies ontstaan en uiteindelijk is dat zodanig opgelopen dat dit de uitkomst was", vertelt Brandy. Ze kreeg te horen dat haar vader er niet meer was toen haar moeder haar ophaalde in de speeltuin. Deze herinnering staat in haar geheugen gegrift. "Mijn moeder kon alleen 'je vader...' uitbrengen."

'Was niet de persoon die ik wilde zijn'

Het deed veel met haar als kind en ze bouwde een muur om haar heen. Dat bleek ook op de middelbare school. In deze turbulente tijd kwam er een nieuw persoon in haar leven: Melissa. Ze wist dat Brandy's vader was vermoord en dat "ze een pittige dame was", maar voor de rest hoorde ze alleen maar goede verhalen.

Ze groeiden al snel naar elkaar toe, ondanks dat Brandy vaak "aangebrand, geïrriteerd en boos" was. "Ze had altijd haar bekkie bij. Maar als vriendin was ze lief en was ze er altijd voor je."

"Ik wilde liever dat mensen bang en angstig waren dan dat ze dichtbij zouden komen", reageert Brandy. "Er was namelijk genoeg in mijn leven waar ze mij mee zouden kunnen pesten. Daarom beet ik gelijk van me af, ik vertoonde haantjesgedrag. Ik had zelfs een klas waar ik niet in mocht. Voor de deur werd al gezegd: ga maar daar zitten."

Er ontstond een hechte meidengroep in haar tienerjaren. Ze heeft veel aan de meiden gehad. "Ook al was ik soms een beetje dwars en pittig, ze waren er toch en ze namen mij voor wie ik was. Terwijl ik daar niet de persoon was die ik ben of wilde zijn."

Psychose

Tijdens haar puberjaren kon haar moeder er ook niet voor haar zijn, omdat ze last kreeg van een psychose. "Er zijn dingen gebeurd waardoor ze op dat moment vast kwam te zitten. Ze kon ook niet voor mij en mijn zus zorgen. Ik bleef een tijd bij mijn stiefmoeder."

Ondanks haar gedrag, de thuissituatie en de pijn die ze van binnen voelde, haalde ze haar papiertje op de middelbare school. "Ik had een grote rugzak, maar ik stond daar wel gewoon. Daar ben ik trots op."

Volgens haar komt het door haar discipline dat ze positief uit deze narigheden is gekomen. "Dat heb ik van mijn vader, toch die kracht. Je moet wel doorgaan, want er zit niet veel anders op dan alles proberen te herpakken. Als kind zit je in een soort overlevingsmodus."

'Hij doet me soms denken aan mijn vader'

Op haar achttiende komt haar moeder weer in haar leven. Ze is dan grotendeels over haar psychische problemen heen en de onderlinge band groeit weer. Tegelijkertijd volgde Brandy een opleiding tot kok en is ze in restaurants gaan werken. Ze kreeg haar leven ondanks alles weer op de rit.

Inmiddels woont ze al een tijdje samen haar vriend, maar ze was eerst bang dat ze zich te snel vastklampte aan hem. "Ergens heeft ook weer iets moois, dat je je vertrouwen kan leggen in iemand na zoveel schade. Mijn partner kende mij al, dat helpt. En hij doet me soms ook denken aan mijn vader, dat is leuk." Twee jaar geleden werd haar dochter geboren.

'Kan alleen nog maar beter gaan'

Soms komt Brandy nog op de plek waar haar vader werd vermoord. Om haar vader te herdenken, of simpelweg omdat de bus naar het dorp uit haar jeugd die route neemt. "Het gebeurde in zo'n drukke wijk en dan ook nog eens tijdens het einde van de zomer. Veel mensen waren buiten."

Ze vraagt zich af hoe haar vader zich op deze plek voelde, voor of tijdens de moord. "Of hij het misschien al doorhad voordat hij hierheen kwam, of hoe dat in zijn hoofd ging."

Als Brandy naar de toekomst kijkt, krijgt ze een warm gevoel. "Ik ben nu al blij met hoe het gaat en hoe mijn leven is gelopen. Het kan alleen nog maar beter gaan. Ik ervaar veel geluk met onze dochter en ik kan niet wachten om haar groot te zien worden. Dat ik haar alles kan geven wat ik graag had gewild."

Kijk vanavond naar het hele verhaal van Brandy in een nieuwe aflevering van Brandmerk - Kind van een vermoorde ouder, om 21.25 uur op NPO 3. Alle afleveringen zijn daarnaast te zien op NPO Start.