Initiatiefnemer van Nederlandse demonstraties heeft geen contact met familie in Iran: 'Niemand komt online'

Yasmin Katibai, dochter van Iraanse vluchtelingen en initiatiefnemer van protestdemonstraties tegen het regime in Teheran, heeft geen enkel contact meer met haar familie in Iran. Dat vertelt ze in Goedemorgen Nederland.

De spanningen in Iran zijn verder opgelopen nu volgens Iraanse media Mojtaba Khamenei is benoemd tot nieuwe ayatollah, na de dood van zijn vader en dictator Ali Khamenei bij een Amerikaans-Israëlische aanval. Katibai verwacht weinig van de machtswisseling.

"Het is heel moeilijk om te zeggen. Maar we verwachten niet veel. En we schrikken er ook sowieso niet van. Je had eigenlijk ook niets anders verwacht. Maar hervormingen zullen sowieso niet komen. We willen ook geen hervormingen. We willen gewoon regime change. En dat gaat gebeuren. Het duurt even, dat weten we allemaal. Gelukkig komt het met de hulp van Israël en Amerika goed."

Wat zij bedoelt met "even"? "Misschien een maand, misschien zelfs zes maanden. Ik weet het niet, niemand weet het, maar het komt wel. Mensen gaan ervoor."

Familie onbereikbaar

Voor Katibai is de situatie niet alleen politiek, maar vooral persoonlijk. Als kind vluchtte zij samen met haar moeder en broers uit Iran. Familieleden wonen nog altijd in het land. Door de recente ontwikkelingen is ieder contact verbroken. "Het is heel dubbel. Het is dat we én blij zijn, zodat we ook even feest konden vieren. Maar ook heel verdrietig. Want nu heb je weer geen contact met Iran. Je kan niet bellen, geen internet, niks, niks, niks."

Via sociale media probeert ze nog een teken van leven te krijgen, maar zonder succes. "Ja, ik heb geprobeerd om te bellen via Instagram. Daar heb je heel vaak makkelijker contact. Je ziet ook niemand online meer. Het internet is platgelegd."

Daarnaast is contact hebben vanuit Iran met familie in het buitenland volgens haar gevaarlijk. Ze herkent de angst waar ook anderen over spreken. "Voordat het internet weer werd platgelegd belden of appten we heel kort en bondig. Als ze zeggen dat het goed gaat, dan moet je zelf bedenken: wat bedoelen ze daarmee?"

Gemengde gevoelens

Vanuit Nederland organiseert Katibai demonstraties en marsen tegen het regime. De emoties binnen de Iraanse gemeenschap zijn intens en tegenstrijdig.

"Voor mij ook. Nu ik naar de beelden kijk, voel ik het pas", zegt ze geëmotioneerd. "De afgelopen tijd kon ik van boosheid en spanning ook niet huilen. Dat lukt niet omdat ik probeer om niet aan de ellende te denken en voort te gaan met mijn doel. Maar nu als ik het zie, ben ik trots op ons en op mezelf dat ik dit doe. Mensen konden even hun gevoelens kwijt en nu gaan we weer strijden."

Volgens Katibai is het uiten van die emoties essentieel na decennia van onderdrukking. "Mensen worden al bijna 48 jaar onderdrukt, vermoord, vernietigd. En nu is gewoon degene die daarvoor heeft gezorgd dood. En daar zijn we blij om. Je moet niet blij worden van de dood van iemand, maar helaas zijn we dat wel."