Life Achievement Award voor Harrison Ford: 'Had hem veel eerder moeten krijgen'

Harrison Ford wordt dit weekend onderscheiden met een Life Achievement Award. Volgens filmjournalist Merel van Baal is dat meer dan terecht, al komt de prijs wat haar betreft rijkelijk laat.

Een archeoloog die met zijn zweep de nazi’s te slim af was en een antiheld in de grootste ruimtetrilogie aller tijden: Harrison Ford draaide er zijn hand niet voor om. Zijn vele succesvolle rollen leveren hem dan eindelijk de prestigieuze oeuvreprijs op.

"Dat vind ik ook bizar. Hij heeft eerder wel oeuvreprijzen en bijzondere awards gehad, maar deze nog niet. En dit is dé prijs, van zijn vakgenoten: andere acteurs hebben op hem gestemd. Hij had hem veel eerder moeten krijgen, honderd procent", zegt Van Baal in Goedemorgen Nederland.

Dat het om een Lifetime Achievement Award gaat, en die dus niet vroeg in iemands leven wordt uitgereikt, nuanceert ze wel enigszins. "Nee, maar hij is 83. Tien jaar eerder had ook gekund. Op je 73e heb je ook al een enorm leven met geweldige films achter de rug."

Jongensachtige charme

Volgens Van Baal schuilt Fords kracht in zijn uitstraling. "Dat is denk ik zijn kracht als acteur. Hij heeft die jongensachtige charme, zelfs toen hij bij Star Wars al ver in de veertig was. Dat ondeugende in zijn ogen maakt dat hij zinnen heel overtuigend kan brengen."

Die uitstraling sluit aan bij het beeld dat al decennialang aan hem kleeft: de verpersoonlijking van The American Dream. Ford begon zijn carrière namelijk niet op een filmset, maar als timmerman. "Ja, hij wilde wel iets doen in Hollywood en verhuisde erheen. Hij probeerde het als acteur, kreeg kleine rolletjes maar niets groots, dus werd hij timmerman. Dat verhaal, iemand die met zijn handen werkt en dan acteur word,— gaf hem dat imago van de all-American hero."

Dat imago is volgens haar nog altijd zichtbaar. "Ja, honderd procent. Hij heeft nog steeds dat ruige, en dat is waarom iedereen van hem houdt. Veel Hollywoodsterren worden heel gelikt en verliezen hun afkomst, maar bij hem zie je dat nog."

Stoer én zacht

Toch is Ford meer dan alleen de stoere held. "Dat is wel grapper, er worden veel dieren naar hem vernoemd, vaak gevaarlijke of giftige. Daar zei hij eens over dat hij dat niet helemaal begrijpt, want in zijn vrije tijd schildert hij en zingt hij tegen zijn plantjes zodat ze ’s nachts niet bang zijn. Dus hij is ook een gevoelige man."

Van Baal ontmoette Ford zelf twee keer. De eerste keer was kort, tijdens een afterparty in Cannes. "Hij kwam de rode loper op en ik stond daar te filmen met mijn telefoon, om te kijken of hij misschien iets spannends zou zeggen. Ik heb een hoesje met een bijzondere opdruk en dat zag hij: 'what's that'? Toen moest hij even lachen en liep hij door."

De tweede ontmoeting duurde langer, omdat ze hem mocht interviewen. Wat haar vooral bijbleef, was de enorme indruk die Ford maakt, zelfs op doorgewinterde filmjournalisten. "Vooral in Cannes zijn het allemaal bloedserieuze filmjournalisten die zichzelf heel serieus nemen. Je staat daar op een feestje met beroemdheden en we doen alsof dat ons niet raakt, want we zijn professioneel. Maar op het moment dat hij binnenkwam, ontstond er meteen geroezemoes en renden al die mannen op hem af om een glimp te mogen opvangen van een icoon."