Topman ten val wegens seks: hoe déjà vu...
De val van Nvidia-topman Jensen Huang komt columnist Mia Doornaert bekend voor. En doet vragen rijzen over wat nu echt het 'zwakke' geslacht is.
Déjà vu. Dat gevoel geeft het schandaal bij Nvidia, toch bij mensen die zich de John Profumo-Christine Keeler-affaire herinneren, die in 1963 het Britse establishment op zijn grondvesten deed daveren.
In beide gevallen explodeert een buitenechtelijke relatie in een publiek schandaal, dat draait om nationale veiligheid en de geopolitieke situatie. In beide zaken is er de verdenking dat een prominente man in een ‘honey trap’ is gelokt om staats- of bedrijfsgeheimen buit te maken.
John Profumo, afstammeling van een Italiaanse adellijke familie, was Secretary of State for War, toen hij zich liet inpalmen door een milieu van exclusieve seksfeestjes en een callgirl. Diezelfde jonge vrouw, Christine Keeler, was ook bedgenoot van een militaire attaché van de Sovjet-Russische ambassade. De Koude Oorlog woedde volop, er was dus onmiddellijk de verdenking van militaire lekken naar de Sovjet-Unie.
Het schandaal rond Jensen Huang draait om een andere oorlog, namelijk de digitale. Alice Huang (geen familie), Chinees staatsburger en maîtresse van Jensen, staat aan het hoofd van het Singaporese bedrijf Megaspeed, een belangrijke klant van Nvidia. Daar gaapt onmiddellijk de verdenking van omzeiling van Amerikaanse exportembargo’s op de meest geavanceerde AI-chips naar China.
In beide gevallen is de verdenking van een honey trap niet bewezen. Christine Keeler, ooit wereldberucht, was mooi maar te laag opgeleid en onwetend om als koerier voor defensiegeheimen te dienen. Ze kwam uit een gebroken gezin, liep op vijftien jaar weg uit de woonwagen die als haar huis diende, en belandde uiteindelijk onder de vleugels van de mondaine osteopaat en modefotograaf Stephen Ward.
Ward had de derde lord Astor van een kwaal kunnen afhelpen. Hij kreeg het gebruik van een cottage op diens landgoed Cliveden. In ruil organiseerde Ward er feestjes waar de aristocratie zich kon te buiten gaan met de demi-monde. Daar kreeg Profumo in 1961 Keeler in het oog, toen ze (netjes door Ward getimed) naakt uit diens zwembad kwam. Profumo begon een affaire met haar. Toen de eerste geruchten in 1963 in de pers opdoken, loog hij erover in het parlement. Daarom moest hij per direct aftreden toen de geruchten waar bleken.
Van een heel ander kaliber dan Keeler is de knappe Alice Huang, CEO van Megaspeed. Over haar loopt het gerucht dat ze verbonden is aan de Chinese inlichtingendienst. Door zijn relatie met haar kon Jensen Huang zijn bedrijf in gevaar hebben gebracht voor spionage. De druk om af te treden verzwaarde nog toen een paar liaisons van Huang aan het licht kwamen met topvrouwen van zijn bedrijf, wat tegen de bedrijfsregels is.
De Profumo-affaire had een snelle politieke neerslag. In 1964 verloren de Conservatieven de verkiezingen tegen de Labourpartij van Harold Wilson. Een gevolg op diepgaander niveau was de ontmaskering van de hogere klassen. Ze presenteerden zich als de behoeders van de publieke moraal. Maar zelf plaatsten ze zich boven die moraal met een schokkende seksuele losbandigheid. Het werd het begin van een aangroeiende stroom van satire en spot.
De omvang van de Nvidia-zaak is in deze digitale tijden onvergelijkbaar veel groter. In 1963 ging het om de Britse elite en zijdelings de NAVO en mogelijke Sovjet-spionage.
Het Huang-schandaal raakt de wereldeconomie, de beurzen, de technologische voorsprong van Amerika. Ze illustreert ook het gewicht van de techgiganten. De topmannen van de grote technologiebedrijven zijn net zo goed geopolitieke sleutelfiguren geworden als staats- en regeringsleiders.
Deze week woont president Trump het Asia Pacific Forum bij, een economisch samenwerkingsverband van 21 landen rond de Stille Oceaan. De plaats is Shenzhen, de gastheer de Chinese president Xi Jinping. De Nvidia-affaire zal er een schaduw werpen. Voor Peking vormt ze een tweesnijdend zwaard. De onrust rond Nvidia verzwakt de Amerikaanse AI-sector. Dat schept ruimte voor Chinese chipmakers als Huawei.
Maar met Jensen Huang verliest Peking een van de voornaamste Amerikaanse pleitbezorgers van een opener exportpolitiek jegens China. Het Congres, waar de Democraten nu de meerderheid hebben, zal integendeel de regels willen aanscherpen om sluiproutes zoals Megaspeed te dichten. Dat is slecht nieuws voor China dat volgens experts nog een aantal jaren op westerse rekensterkte aangewezen is om zijn achterstand op Amerika in te halen.
Wat ook de bedoelingen van mevrouw Huang mogen geweest zijn, dit is geen draaiboek dat Trump en Xi Jinping wilden uitgerold zien.
Nog een laatste woord. Het Nvidia-drama, met al zijn uitlopers, is veroorzaakt door een man die een multimiljardenbedrijf kon leiden, maar zijn libido niet onder controle kon houden. Zo zijn er doorheen de geschiedenis talloze voorbeelden. En dan noemt men de vrouwen het ‘zwakke geslacht’.