Olympisch kampioen Jorrit Bergsma zeilde vroeger met olympisch kampioen Marit Bouwmeester: 'Mijn jeugd uit schaatsen en zeilen'
Hij werd afgelopen winter olympisch kampioen op de massastart, maar schaatser Jorrit Bergsma heeft nog een grote passie: zeilen. "Ik ben begonnen toen ik elf was", vertelt Bergsma in WNL In de Kantine, dat zaterdag uitzond vanuit Sneek, waar de Sneekweek van start ging. Zijn liefde voor de zeilsport begon opvallend genoeg ooit samen met een andere olympisch kampioen, zeilster Marit Bouwmeester.
"Vroeger bestond mijn jeugd uit schaatsen in de winter en zeilen in de zomer. Ik zeilde bij de zeilvereniging in Grou, daar zeilde Marit ook", begint Bergsma. "We zijn op hetzelfde moment begonnen. Ik ben wel twee jaar ouder dan Marit, zij was er vroeg bij."
"Ook haar broer en haar zus zaten op zeilen. De hele familie Bouwmeester bestond uit goede en fanatieke zeilers", herinnert de Friese schaatser zich. "In 1997 zeilde ik mijn eerste Sneekweek en Marit ook, net als haar broer. Hij was toen een beetje de kopman van de zeilvereniging en werd al vroeg Nederlands kampioen. Tot 2004 heb ik de Sneekweek gevaren, net als Marit. Ik heb wel mijn prijsje meegepakt, maar ik denk niet dat ik ooit een wedstrijd heb gewonnen."
Contact tussen de twee olympisch kampioenen is er inmiddels nauwelijks meer. "Nee, ik kom haar eigenlijk niet vaak tegen. Vooral toen ze actief was, zat ze vaak in het buitenland. Ik heb nog wel een paar keer met haar ouders en broer gepraat, maar Marit ben ik de laatste jaren niet meer tegengekomen."
Olympisch goud
Voor Bergsma (40) begon het jaar bijzonder. Op 21 februari, op de slotdag van de Olympische Winterspelen, won hij goud op de massastart. Al voor de finish begon hij te juichen: hij tilde zijn been van het ijs en stak het hoog de lucht in, iets wat spontaan bij hem opkwam. "Ik schaats ook veel marathons. Vaak is het bij mij alles of niets. Als het alles is, kom ik alleen aan en dan heb je weleens zo'n grote voorsprong dat je de tijd kan nemen. In de marathon ben ik wel vaker zo over de finish gekomen."
Bergsma had niet durven dromen van zijn gouden plak in Italië. Volgens kenners maakte hij bovendien een fout door zich al vroeg los te maken van de concurrentie. "Ja, dat is ook zo. En het was ook helemaal niet de bedoeling dat ik zo vroeg zou gaan. Ik zou eigenlijk mijn momentje kiezen op het einde van de wedstrijd. Maar in tegenstelling tot de halve finale begon de finale heel rustig en afwachtend."
"Langebaanschaatsen is wat dat betreft wat simpeler; dat is gewoon een tijdrit en wie de beste tijd rijdt, wint. Maar bij de massastart komt het tactische spel erbij. Niemand wilde die eerste aanval doen. Toen dacht ik: laat mij maar een halve aanval doen, misschien lokt dat wat uit en kan ik daarop anticiperen."
Opvallend genoeg reageerde vrijwel niemand op de versnelling van Bergsma, behalve de Deen Viktor Thorup. "We reden weg en op de schermen in de hal zag ik mezelf met een paar meter voorsprong. Toen dacht ik: nu moet ik doortrekken, en weg waren we. Met tien ronden te gaan dacht ik: dit mag ik niet meer weggeven. Op zo'n moment is het zaak om het hoofd koel te houden. Geen domme dingen doen, niet vallen."
Wat brengt de toekomst?
Wat de toekomst brengt, weet de veertigjarige schaatser nog niet. "Je denkt er weleens over na, maar het ligt nog open. Ik ben nu vooral nog schaatser, dat doe ik met volle focus. Ik wil nog niet te veel bezig zijn met wat hierna komt, dat zien we dan wel."
Hij sluit niet uit dat hij erbij is op de volgende Olympische Winterspelen in 2030, als de schaatsonderdelen worden afgewerkt in Thialf in Heerenveen. "Ik moet realistisch zijn. Ik ben op een leeftijd waarop wat ik de afgelopen jaren heb laten zien al uniek en boven verwachting was. De jeugd maakt grotere stappen dan ik. Ik hou er rekening mee dat ik de komende twee, drie jaar wel voorbij word gereden."
Vooralsnog geniet Bergsma nog volop van zijn olympische succes. Op straat wordt hij regelmatig herkend. "Het matje is heel herkenbaar. Mensen weten meteen: hey, dat matje ken ik."