Iraans elftal geboycot door Iraniërs: 'Zij zijn een regimeteam en spelen niet voor het Iraanse volk'

Het Iraanse elftal hoeft op het WK niet te rekenen op de steun van alle Iraniërs. De Iraanse-Nederlander Negin Nafissi is normaal gesproken een fervente WK-gek, maar weigert nu de televisie aan te zetten voor het land van haar herkomst: "Dit is niet het Iraanse team, maar een regimeteam. Zij spelen niet voor het Iraanse volk. Voorlopig heb ik het toernooi geboycot." Maandag speelt Iran tegen Nieuw-Zeeland. Nafissi: "Ik zal blij zijn als ze verliezen", vertelt ze in In de Kantine op NPO Radio 1.

Terwijl een politiek gekleurd WK gaande is in de VS, wordt in Amsterdam dit weekend geprotesteerd tegen de onderdrukking door het Iraanse regime. Ook Nafissi is daarbij aanwezig. Als het aan haar ligt, gaan de protesten nog lang door: "Er wordt niet geluisterd naar mensen als ik, die al zes maanden de straat op gaan. Zolang er geen verandering komt, gaan wij door."

De demonstranten hebben twee eisen: het sluiten van de Iraanse ambassade en het aanstellen van kroonprins Reza Pahlavi als oppositieleider van Iran. Hij is momenteel in ballingschap in de Verenigde Staten. Nafissi: "De Iraanse ambassade is het kantoor van een terroristische organisatie dat in Nederland staat. Sinds kort krijgt de Revolutionaire Garde steeds meer macht in Iran. Sterker nog, zij regeren Iran op dit moment. En de Revolutionaire Garde staat op de terreurlijst van Europa."

De hoop is dat het sluiten van de ambassade ervoor zorgt dat de lange arm van het Iraanse regime niet langer actief kan zijn in Nederland. Volgens Nafissi zijn de activiteiten van het regime hier duidelijk merkbaar. Zo werd in maart van dit jaar een Iraanse ICT-medewerker van de politie neergeschoten en worden jongeren in Europa gerekruteerd voor het Iraanse regime.

Tekst gaat verder onder X

"Ik ben voorzichtiger geworden"

Aangezien Negin Nafissi zich openlijk uitspreekt tegen het Iraanse regime, ook in de media, wordt ze regelmatig bedreigd en geïntimideerd. Een constant gevoel van gevaar speelt dan ook een vaste rol in haar leven: "Vanaf dag één heb ik er rekening mee gehouden dat ik gevaar loop. Ik spreek me steeds vaker publiekelijk uit, dus ik heb maatregelen genomen voor mezelf en afspraken gemaakt met de politie voor als er iets misgaat. Als ik de politie bel, weten zij meteen wat er aan de hand is."

Hoe voorkomt ze dat ze door dat constante gevaar paranoïde wordt? "Ik ben opgegroeid onder het Iraanse regime. Je bouwt er een soort afweer tegen op. Het is mijn tweede natuur."

Ook de familie van Nafissi loopt risico doordat zij hier openlijk protesteert en zich verzet. "Tijdens demonstraties lopen mensen uitgebreid video's te maken. Bij wie ze horen weten we niet. Wel weten we dat tijdens dit soort demonstraties informatie wordt verzameld over de aanwezigen. Die informatie wordt later gebruikt om het leven van onze familieleden in Iran moeilijker te maken."

Toch gaat ze door. "Zelfs als mijn vrijheid gevaar betekent voor mijn familie, dan ga ik alsnog gewoon door. Mijn familie heeft mij hiervoor toestemming gegeven."

Hoewel ze teleurgesteld is in de passieve houding van Nederland en Europa, blijft ze hoop houden. "Er zijn in Iran nog steeds mensen, die ondanks de harde hand van het Iraanse regime, de straat op gaan. Zo was er onlangs nog een studentenorganisatie die de straat op ging om te protesteren."