Harry Styles is hét mannelijke popfenomeen van deze tijd: 'Hij kleurt buiten de lijntjes, maar niet te ver'
Nagelbijtende fans, ronkende servers en een wachtrij van meer dan 250.000 mensen voor zijn concerten in Amsterdam: Harry Styles is momenteel hét mannelijke popicoon. Zijn succes ligt niet alleen in zijn muziek, maar ook in zijn imago en uitstraling, zegt modejournalist Arno Kantelberg.
Politiek verslaggever Tessa van Viegen was een van de vele fans die in een zenuwslopende strijd kaarten probeerde te bemachtigen. "Ik wilde zo graag kaarten. Vorige week bij Bruno Mars heb ik er al naast gegrepen en nu bij Harry Styles had ik toch een soort tweede kans, voor mijn gevoel. Het was fascinerend, want het gaat iedere keer zo: er worden twee dagen verkocht en dan sta je weer in een rij. De eerste keer zat ik op plek 36.000 en toen dacht ik: dit gaat ’m niet worden. Alles was uitverkocht. Maar de tweede keer stond ik op plek 11.560 en toen zat ik er opeens bij. Dus ik heb kaarten en ik ben helemaal dolgelukkig."
Kantelberg kijkt vooral naar het fenomeen Harry Styles zelf. "Ik vind de muziek goed hoor. As It Was, van zijn vorige studioalbum, vind ik echt een weergaloos nummer. Maar ik vind hem vooral interessant als popfenomeen, als popcultureel fenomeen."
Niet provocatief, maar experimenteel
Volgens Kantelberg zit de kracht van Styles niet alleen in de muziek, maar ook in de manier waarop hij zijn imago en kleding inzet. "Kijk, je hebt rockfenomenen en popfenomenen. Rockfenomenen – denk aan Chubby Checker, Little Richard, The Rolling Stones, punk – daar zit altijd gevaar en dreiging in. Dat heeft stekels. Een popfenomeen moet balanceren: uitdagend, experimenteel en gedurfd, maar ook veilig. En dat doet hij fantastisch."
Kleding, uiterlijk en imago zijn volgens Kantelberg net zo belangrijk als de muziek zelf. "Hij speelt daar fantastisch mee. Zo draagt hij weleens een ‘pussy bow’, een grote strik. Hij was een van de eersten die ik dat zag combineren met een parelketting en een klein boordje. Dat is extreem vrouwelijk. Prinses Diana droeg dit soort boordjes, Margaret Thatcher trouwens ook."
"Het is niet provocatief, maar experimenteel, veilig en zacht. Hij kleurt buiten de lijntjes, maar niet te ver. Hij creëert een leefwereld waar je graag instapt en waar je bij wilt horen. Daardoor gun je hem ook alles."
Slim verpakt
Styles schrijft en produceert zijn muziek grotendeels zelf. Kantelberg: "Het nummer Watermelon Sugar is een seksuele metafoor. In de jaren tachtig werd Relax van Frankie Goes to Hollywood gecensureerd, maar Watermelon Sugar wordt gewoon gedraaid en kinderen van tien zingen het mee. Het is ongelooflijk slim verpakt."
Volgens Kantelberg is het succes van Styles vergelijkbaar met andere grote namen in de popwereld: "Je hebt aan de vrouwenkant Taylor Swift en aan de mannenkant Harry Styles." Dat succes blijkt ook uit de acht uitverkochte avonden die hij eind mei in de Johan Cruijff ArenA speelt.