Oud-rechercheur Wim Perlot duikt met boek in nog altijd onopgeloste moord van het Heulmeisje

Al vijftig jaar is de moord op het Heulmeisje een raadsel. Haar identiteit is nooit vastgesteld en ook de dader blijft onbekend. In Goedemorgen Nederland spreken oud-rechercheur Wim Perlot en journalist Boudewijn Smid over hun onderzoek en het boek (Het Heulmeisje) dat ze over de zaak schreven.

Het Heulmeisje werd op 24 oktober 1976 dood gevonden bij de toenmalige parkeerplaats De Heul aan de snelweg A12 bij Maarsbergen. Het naakte lichaam lag bedekt met bladeren. Lange tijd dacht de politie dat het om een vermist meisje uit een naburig dorp ging, maar dat bleek niet zo.

Volgens Perlot is er sindsdien weinig veranderd in het onderzoek. "We hebben natuurlijk een aantal verdachten op het oog gehad. De eerste was een man op leeftijd die via zijn vrouw bij de politie terechtkwam, ongeveer in 1994. Hij heeft ook verschillende keren bekend bij de politie en is aangehouden geweest. Alleen vanwege zijn leeftijd – en hij was allicht aan het dementeren – werd hij vrijgelaten door de rechter-commissaris. En voordat we eigenlijk tot vervolging konden overgaan, heeft hij zelfmoord gepleegd. Dus dat was het einde van dat verhaal."

Tip van taxichauffeur

Jaren later, in 2006, kwamen nieuwe aanwijzingen binnen via een taxichauffeur. Die meldde dat de zoon van de eerder aangehouden man had verklaard een moord op een meisje te hebben gepleegd. "Die man hebben we natuurlijk ook op het bureau gehaald. En die vertelde: 'Ja, ik was toen dronken. En ik vertel wel meer rare dingen als ik dronken ben.' En het probleem is: als politie moet je wel wettig en overtuigend bewijs kunnen leveren. We hadden verder geen enkel spoor."

De onderzoekers doken ook in zijn familiegeschiedenis, maar kwamen niet veel verder. "Die hele familie ligt eigenlijk uit elkaar. We zijn er ook geen stap dichterbij gekomen, helaas," zegt Perlot. Smid voegt toe: "Ik heb ook wel wat feiten gevonden. Deze zoon had een flink strafblad: een bank beroofd, zestien inbraken, gewelddadig figuur. Wim heeft later wel gezegd: als we dat toen allemaal wisten, hadden we hem niet zo makkelijk laten lopen."

Deze verdachte is nog in leven, maar heel veel meer kunnen beide heren er ook niet over zeggen. "Het is ook iets waar wij als boekschrijvers eigenlijk niet verder bij konden komen." Dat boek deelden ze na afronding met het coldcaseteam. "Elke tip die binnenkomt, gaan wij nalopen," is het antwoord dat Perlot kreeg.

Mogelijke drugsverslaafde

Naast de mogelijke verdachte is er ook veel onbekend over de identiteit van het meisje zelf. Wel is er meer over haar te zeggen aan de hand van een isotopenonderzoek. "Daaruit bleek dat ze even in het Oostblok heeft gewoond, aan het eind van haar leven. Ze was al een jaar lang ondervoed. En ze is op een gegeven moment naar Amsterdam gegaan. Die lijn Berlijn–Amsterdam is een heel gebruikelijke lijn geweest in de jaren zeventig voor heroïneverslaafden," vertelt Smid.

Over de ondervoeding zegt de professor die het onderzoek uitvoerde 'dat ze haar eigen lichaam opat', wat duidt op een eenzijdig dieet. Perlot: "Toen hebben wij gevraagd: zou verdovende middelenverslaving ook een reden kunnen zijn dat ze zo was? En toen zei hij dat dit ook een mogelijkheid is."